Boekske.nl

Mondelingen

Hanneke — Fri, 06 Apr 2012 12:44:00 +0000

Het zit er weer op. Alle vijfdeklassers hebben een praatje met mij gehouden over acht literaire werken en zij kregen daarvoor een schoolexamencijfer. Het viel dit jaar niet mee. Sommigen hadden de deur nog niet achter zich gesloten of ze vertelden me al dat ze een aantal boeken niet hadden gelezen. In enkele gesprekken ontdekten de leerlingen dat goed kunnen kletsen niet genoeg was om een voldoende te halen maar ook dat internetverslagen vol met fouten kunnen zitten. Ach, het is van alle tijden om te frauderen met een literatuur mondeling. Maar in de uitrekselboeken die vroeger gebruikt werden, zaten geen fouten en dat maakte ‘ doen alsof’ een stuk makkelijker. Een meisje vond dat ik toch ook vragen kon stellen over het verslag dat ze had gelezen, bijna hetzelfde als het boek. Toch? De vraag die ik haar daarna stelde was veel en veel te moeilijk zei ze. En zeker zijn er ook dit jaar weer leerlingen lachend de deur uitgegaan omdat ze zonder een boek te lezen een goed punt hebben gehaald.
Toch was het ook genieten om voor elke leerling een half uur echt de tijd te hebben en te luisteren naar wat ze te melden hebben. Een jongen legde een waaier van zijn boekverslagen en had de vier boeken die hij het mooiste vond meegenomen. Een andere leerling vertelde dat hij door de boeken die hij had gelezen in gesprek met zichzelf was geraakt. Veel gesprekken waren inspirerende, open halfuurtjes waarin leerlingen vertelden over hun leeservaringen .

Elk jaar komt de discussie terug: houden we het mondeling in ons toetsprogramma of gaan we naar een alternatief zoeken maar na zulke leuke gesprekken wil ik er eigenlijk niet meer over discussieren!

Leren? Werken!

Hanneke — Sun, 25 Mar 2012 17:32:33 +0000

Vanwege een ziekenhuisbezoek kon de leerling uit havo vier het proefwerk niet met de rest van de klas maken. Het moest dus ingehaald. Omdat moeder op de ouderavond haar zorg had uitgesproken over de resultaten van haar zoon en mij gevraagd had wat de jongen kon doen om beter te presteren, wilde ik dat hij het proefwerk zo snel mogelijk in haalde. Dan had de lesstof geen kans om weg te zakken.
We gingen een afspraak maken. Hij kon alleen op een donderdag om vier uur. Dan ben ik niet op school en ik wil het proefwerk zelf afnemen vertelde ik hem. Of ik dan het proefwerk aan iemand anders kon geven zodat hij het toch kon maken op donderdag eind van de middag. Ik ging niet akkoord omdat er andere momenten in zijn rooster vrij waren. Hij weigerde, ik werk op al die tijdstippen en ga er geen vrij voor nemen was zijn verweer. Ik kon praten als Brugman, zijn baantje ging voor school en studie. Er ontstond een patstelling, ik vroeg hem thuis te overleggen over het inhaalmoment. Uiteindelijk komen we er wel uit maar ik vraag me af of moeder de vraag die ze stelde op de ouderavond serieus bedoelde?

Alles kantelt

Hanneke — Fri, 15 Jul 2011 12:59:19 +0000

In Alles kantelt neemt de volwassen Anton Milot zijn jonge ik mee op reis naar Duitsland om daar toneelstukken van Shakespeare te gaan bekijken nadat hij in het ziekenhuis een krantenfoto zag die hem deed denken aan Rosalie, het pleegkind dat zijn ouders in huis namen na de oorlog .
Anton is epileptisch en heeft daar in 1976 veel last van, hij komt na een aanval in het ziekenhuis terecht waar hij de krant leest en daarna thuis jeugdfoto’s tevoorschijn haalt. Zijn jonge ik verschijnt in de vorm van een kleine jongen die hij mee op reis neem t naar Duitsland waar hij theatervoorstellingen gaat bekijken. Terwijl ze reizen vertelt de kleine Anton zijn jeugdherinneringen aan de volwassen man die nu eens instemmend, dan boos, of verbaasd reageert op de verhalen van de jongen. Of hij geeft zijn eigen visie op de gebeurtenissen en stelt vragen aan de jongen. Anton heeft enkele jaren geleden zijn vrouw, die zwanger was van hun eerste kind, verloren bij een busongeluk. Als lezer kom je dit te weten maar veel vertelt Anton er niet over. Hij heeft het vooral over de tijd dat Rosalie bij het gezin woonde en over de manier waarop zijn vader voor hem van zijn voetstuk viel. Anton vindt zijn leven een Möbiusring. Bladzijde 145: “Mijn leven als duizelingwekkende Möbiusring. En tegelijk een déjà vu, want deze hele tocht heb ik dus vroeger al gemaakt.” Maar er is meer. In deze roman kantelt en spiegelt alles. Het mooiste vind ik de opgeroepen vraag : wat is er feitelijk waar van alles wat je je herinnert. Lieske heeft een prachtige vorm gevonden om te zoeken naar antwoorden. Het wisselende perspectief van de kleine en grote Anton is geloofwaardig gedaan alhoewel je als lezer meteen weet dat de jonge Anton alleen in de verbeelding van Anton bestaat.

AL met al een aanrader om te lezen en zeker voor leesclubs een boek dat tot veel discussie zal leiden.

Siep slaapt

Hanneke — Wed, 02 Feb 2011 06:48:35 +0000

nakijken

Hanneke — Tue, 01 Feb 2011 06:33:44 +0000