Altijd is je laatste dag er een met gemengde gevoelens. Je denkt vooruit naar thuis (hoe zou het met de poezen zijn en zou het huis er nog staan?). We zijn niet meer nieuwsgierig naar het nieuws want door het gratis internet overal weten we al van het neergestorte toestel in Tripoli en het overlijden van Hans Dijkstal. Maar je denkt ook terug. Hoe vonden we New York nou eigenlijk, wat vond je het leukst en zou je nog wel eens terug willen? Bovendien is ons verlanglijstje bijna afgewerkt en dat geeft ook rust. We nemen dus overal de tijd voor en proberen op straat het dagelijks leven vast te legggen. Vooral leuk om je camera voor je buik te houden en op goed geluk te richten en af te drukken. Zo lopen we naar Bloomingdale. Maar we zijn niet zo van de Chanels, Louis Vutton en andere hele hippe en dure merken dus we zijn zo klaar. Dan naar het fotomuseum maar dat is dicht tot eind mei. Dus blijft het vandaag bij foto’s maken: de avondspits in Grand Central Station en de verlichte Crysler en Empire State building en Times square. Vooral de laatste is zo verlicht dat je uit de hand foto’s kunt maken. Zoals voorspelt begent het te regen en dat is voor ons het teken om terug te gaan naar het hotel en lekker te lezen.
De allerlaatste dag
Nog even ontbijten met cornflakes en een croissantje en dan de koffers pakken. Ondanks alle aankopen kunnen ze nog dicht. Dan door een zeer grijs en druilerig New York naar Penn station. Gelukkig zien we nog net even de top van Empire State building in de wolken verdwijnen. Dan onder de grond en even later door de troosteloze buitenwijken naar het vliegveld. Daar eten we, voor het eerst, een hamburger met fries in een (nagemaakte) diner met personeel in grappige uniformen en Glenn Miller muziek op de achtergrond. Nog niet eerden zaten we zo vol. Hier tik ik ook dit laatste stukje en zit de vakantie er nu op!!
Laat een reactie achter